KEMAH

Bir yanda coşkun akar Fırat’ın

Sırtında yaslıdır dumanı dağın

Kalenin ardında şafak sökerken

Güneşi bir başka doğar Kemah’ın

Anane töresi alem dilinde

Söylenir sırada gurbet elinde

Halısında, heybesinde, kilimde

Nakışı bir başka olur Kemah’ın

Mevsim mevsim güzel baharı, kışı

Patikadır yolu diktir yokuşu

Dağlarından şırıl şırıl süzülen

Suları bir başka akar Kemah’ın

Bağ, bahçe, fidanlar Allah vergisi

Kayalardan gelir Kekliğin sesi

Çayır çimenleri lale bahçesi

Gülleri bir başka kokar Kemah’ın

Gençleri tek yürek vermiş el ele

Sevgiyle kurmuşlar yıkılmaz kale

Şenliği yaymışlar yedi düvele

Coşkusu bir başka olur Kemah’ın

Kimisi tahsili kimisi cahil

Saygıda kusursuz hepsi

Yazanı çoktur da beyitle şiir

Şairi bir başka yazar Kemah’ın

Kimisi yükselmiş yüksek makama

Kimisi sahiptir türlü mekana

Adam gibi adam olan insana

Bakışı bir başkadır Kemahın

ADİL SOLMAZ